Muzykoterapia to wszechstronna forma terapii wykorzystująca muzykę i jej elementy do rozwoju psychofizycznego człowieka.

Muzykoterapia ma szerokie spektrum zastosowań zarówno w pracy z dziećmi jak i dorosłymi.

Wyróżnia się dwa rodzaje muzykoterapii – aktywna i pasywna. Muzykoterapia aktywna, oparta głównie na wspólnym doświadczaniu muzyki, czyli graniu, śpiewaniu, improwizowaniu, pisaniu muzyki, ruszaniu się do muzyki, ma szersze zastosowanie.

W muzykoterapii aktywnej zarówno pacjent jak i terapeuta aktywnie angażują się w proces terapeutyczny.

W Polsce muzykoterapia kojarzy się głównie z relaksacją i słuchaniem muzyki (czyli muzykoterapią pasywną), co może wprowadzać ludzi w błąd ponieważ nie oddaje szerokiego znaczenia tego, czym jest muzykoterapia.

W muzykoterapii aktywnej zajęcia są oparte na współdziałaniu. Terapeuta dostosowuje dynamikę zajęć do pacjenta, a pacjent ma przestrzeń do aktywności w ramach swoich możliwości. Muzyka jest językiem, za pomocą którego wyrażamy swoje emocje, daje nam przestrzeń do bycia sobą i wyrażania siebie. 

Muzykoterapia wspiera drogę do osiągnięcia konkretnych celów.

Usprawnia umiejętności motoryczne (motoryka duża i mała). Rozwija orientację przestrzenną. Poprawia koordynację ruchową. Wspomaga rozwój mowy. Pobudza do poruszania się. Rozwija pewność siebie. Uczy komunikacji międzyludzkiej. Wspiera rozwój kompetencji społecznych. Rozwija koncentrację uwagi. Stymuluje pracę umysłową. Rozładowuje napięcia emocjonalne. Uspokaja. 

Nie trzeba być muzykiem, żeby chodzić na zajęcia z muzykoterapii. Dobry terapeuta poprowadzi zajęcia w taki sposób, że poczujesz, że urodziłeś się po to, by zostać muzykiem 😉

Zarówno słuchając muzyki jak i wykonując ją, pobudzamy w tym samym czasie różne obszary naszego mózgu, które się ze sobą łączą. Wykonując muzykę, pobudzamy więcej obszarów niż słuchając jej! Rozwijajmy zatem muzycznie siebie i nasze dzieci.